«لغت نامه دهخدا»
[بَ نَ اَ هُ رِ هِ] (ع ق مرکب)و هو نازل بین ظهریهم و ظهرانیهم و اظهرهم؛ در میان ایشان (فرود آمده). (از اساس البلاغه). هو نازل بین ظهریهم و ظَهرانَیْمهِم. (صحاح). هو نازل بین ظهریهم و ظهرانیهم به صیغهء مثنی و بین اظهرهم؛ ای وسطهم و فی معظمهم و کل ماکان فی وسط شی ء و معظمه فهو بین ظهریه و ظهرانیه [ بصیغهء مثنی ] . (از اقرب الموارد). و جئته بین ظهرانی النهار؛ آمدم او را در میان روز. (از اساس البلاغه). رأیته بین ظهرانی اللیل؛ او را در فاصلهء میان شام و فجر دیدم. (از اقرب الموارد).