بین الحاجبین

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَلْ جِ بَ] (ع ق مرکب) بین دو ابرو. میان دو ابرو :
کز بهاء طلعتش چون آفتاب
میدرخشد نور بین الحاجبین.سعدی.