بین السورین

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَسْ سو رَ] (ع ق مرکب) میان دو باروی شهر. || (اِخ) نام یکی از محلات بزرگ کَرْخ در بغداد است. در این محله گنجه های کتابهائی که وزیر بهاءالدوله بن عضدالدوله [ ابونصر شاپوربن اردشیر ] وقف کرده بود قرار داشت. این گنجه ها شامل نفیس ترین کتابهای خطی به دستخط مؤلفان و بزرگان بود که در آتش سوزی کرخ دچار حریق گردید (447 ه . ق.). (از معجم البلدان).