بین الیقظه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ نَلْ یَ ظَ] (ع ق مرکب)میان خواب. در اثناء خواب: بین الیقظه والنوم؛ میان خواب و بیداری.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر