بینبریج

«لغت نامه دهخدا»

[بِیْمْ] (اِخ)(1) ویلیام. (1774 - 1833 م.) افسر دریائی کشور ایالات متحدهء آمریکا. در 1800 م. با عنوان ناخدای کشتی واشینگتن، باج برای دای الجزایر برد. دای جبراً او را با بیرق عثمانی به مأموریتی به قسطنطنیه روانه کرد. این توهین سهم عمده ای در اعلان جنگ آمریکا به ممالک بربر داشت. (دائره المعارف فارسی).
(1) - Bainbridge.