بینگ

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ)(1) جان. (1704 - 1757 م.) دریاسالار انگلیسی، پسر جورج بینگ ملقب به وایکاونت تارینگتن. در 1756 م. که فرانسویان به جزیرهء مینورکا هجوم بردند، بینگ مأمور شد که به کمک دژی که پایداری میکرد برود و چون این دژ سقوط کرد بینگ در محکمهء نظامی محاکمه و سپس تیرباران شد. محکومیت وی خشم عمومی را برانگیخت. (دائره المعارف فارسی).
(1) - Byng.