بینگول داغ

«لغت نامه دهخدا»

[گُلْ] (اِخ) بنگول داغ. کوه هزاربرکه. رشتهء کوه ارمنستان، در شرق ترکیهء آسیا و شمال غربی دریاچهء وان، بلندترین قلعه اش دمیرقلعه (بمعنی قلعهء آهنین) واقع در قسمت شرقی است و ارتفاعش را بتفاوت از 2977 تا 3700 متر ذکر کرده اند. قلعهء غربی آن بنام بینگول یا طوپراق قلعه تقریباً هم ارتفاع دمیرقلعه است. بینگول داغ دارای دریاچه های متعدد است، و تسمیهء آن [ بین(1)(= هزار) + گول (= دریاچه) + داغ (= کوه) ]ناشی از همین است. رود ارس از آن سرچشمه میگیرد. طوایف قزلباش در این ناحیه میزیستند. (از دائره المعارف فارسی).
(1) - مترادف: مین.