بینی زدن

«لغت نامه دهخدا»

[زَ دَ] (مص مرکب) انکار کردن. (بهار عجم). کنایه از انکار کردن. (آنندراج). مرداف چانه زدن :
ور اشارتهاش را بینی زنی
مرد پنداری و چون بینی، زنی.مولوی.