بی وزن

«لغت نامه دهخدا»

[وَ] (ص مرکب) (از: بی + وزن) که وزن ندارد. که فاقد وزن است. || که وقار و ارزش ندارد. مقابل گران سنگ :
به بی وزنان بی وزنی دهم گنج
زمین بر گاو گردون نالد از رنج.نظامی.
رجوع به وزن شود.