بیون

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِ) مخفف ابیون، افیون. (حاشیهء برهان). پیون. (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی). اپیون. افیون. (برهان) (مجمع الفرس) (اوبهی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر