«لغت نامه دهخدا»
[یُ رِ] (اِخ)(1) ژاک نیکولا. (1756 - 1819 م.) انقلابی فرانسوی که در انقلاب فرانسه فعالیت داشت و عضو کنوانسیون و کمیتهء امنیت عمومی بود. برضد دانتون و سپس بر ضد روبسپیر توطئه کرد. پس از سقوط روبسپیر به گویان فرانسه تبعید شد (1795 م.). ناپلئون اول او را عفو کرد اما بیو نپذیرفت و در تبعید بماند و در (1816 م.) به هائیتی گریخت. (از دائره المعارف فارسی). (1) - Billaud Varenne.