پاتختی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تی] (اِ مرکب) میز پای تخت. میز شب که بر آن گلدان یعنی ظرف بول گذارند. || فردای شب زفاف. روز بعد از عروسی. || جشن فردای شب عروسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر