«لغت نامه دهخدا»
(اِ مرکب) گودالی که جولاهان وقت بافتن، پای در آن آویزند. پاچامه : بلوح پای و بپاچال و قرقره بکره بنایژه بمکوک و بتاروپود ثیاب.خاقانی. || گوی که استادان بقال و نانوا و آشپز در آن ایستند و چیزی فروشند. || گودالی که شیر در آن گرد کنند فروختن را.