پاچراغی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (ص نسبی، اِ مرکب)پولی که دکانداران در اوّل شب آنگاه که چراغ روشن می کردند بپای چراغ می نهادند و سپس به فقیر میدادند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر