«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) فاذوسفان. پادوسبان. بادوسبان. لقب پادشاه اصفهان مقارن حملهء عرب به ایران که سرداری بنام عبدالله بن عبدالله بن عبیدالله از جانب عمر مأمور جنگ وی شد. رجوع به مجمل التواریخ ص 276 شود. و فاذوسپان لقب چهار سردار بزرگ بود که انوشیروان مقرّر کرده بود و ایران را به چهار قسمت منقسم ساخت. و هر قسمت را به پاذوسپانی سپرد و این پاذوسپانان در پایتخت بودند و از طرف خود مرزبانان و استانداران و کنارنگان بکار حکومت محل می گماشتند و گویا پادشاه اصفهان مقارن حملهء عرب که پادوسپان نامیده شده و عبدالله بن عبدالله بن عبیدالله مأمور جنگ با وی شده بود از فرزندان یکی از آن پادوسپانان بوده است. رجوع به متن و حاشیهء آقای ملک الشعراء ص 276 و 277 مجمل التواریخ والقصص و رجوع به بادوسبان شود.