پار

«لغت نامه دهخدا»

(ص) پاره؛ ماه پار، ماه پاره. || دریده :
دین زردشت آشکار شده
پردهء رحم پارپار شده.سنائی.
زینت باغ بیشتر گردد
چون گل سرخ جامه پار کند
پیش دانا زبان شدت دی
قصهء راحت بهار کند.عمادی.
پار.
(اِ) پرواز. پرش. (برهان).