پارتاکنان

«لغت نامه دهخدا»

[رِ کِ] (اِخ)(1) یکی از طوایف ششگانهء مادی بروایت هرودت. رجوع به تاریخ ایران باستان ج 1 ص175 و رجوع به بند 101 تاریخ هرودوت شود.
(1) - Paretaceniens.