پاره دوز

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ] (نف مرکب) پینه دوز. لخت دوز. لاخه دوز. پینه گر. وصله گر :
ما پادشاه پاره و رشوت نبوده ایم
بل پاره دوز خرقهء دلهای پاره ایم.مولوی.
گر بغریبی رود از شهر خویش
سختی و محنت نبرد پاره دوز
ور بخرابی فتد از مملکت
گرسنه خسبد ملک نیمروز.سعدی.
و بیشتر بمعنی در پی نهندهء کفش دریده و پاره باشد.
پاره دوزی.
[رَ / رِ] (حامص مرکب)پینه گری. وصله گری. پینه دوزی. لخت دوزی. لاخه دوزی. ترقیع. تردیم.