پاک اندرون

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ] (ص مرکب) پاک نهاد. پارسا. پاک اعتقاد. که باطنی پاک دارد :
نترسی که پاک اندرونی شبی
برآرد ز سوز جگر یا ربی.سعدی.
پاک اندیش.
[اَ] (نف مرکب) آنکه اندیشهء پاک دارد. که سوء نیّت ندارد.