پاک طبع

«لغت نامه دهخدا»

[طَ] (ص مرکب) پاک سرشت. پاک نهاد :
خواجهء سیّد ستوده هنر
خواجهء پاک طبع پاکنژاد.فرخی.
ای نیکنام ای نیکخوی ای نیکدل ای نیکروی
ای پاک اصل ای پاکرای ای پاک طبع ای پاکدین.
فرخی.
پاک طویت.
[طَ ویْ یَ] (ص مرکب)پاکدرون. پاک قصد. پاک نیت.