«لغت نامه دهخدا»
[گَ دَ] (مص مرکب)تزکیه. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی): شراب... تن را قوی کند و پاک گرداند ببول و عرق و بخار. (نوروزنامه). || توضئه. نمازی کردن. تطهیر.