پاک نژاد

«لغت نامه دهخدا»

[نِ] (ص مرکب) پاک گوهر. پاک گهر. اصیل. پاکزاد. نجیب. ممحوض النسب. خالص نسب :
پادشاهی گذشت پاک نژاد
پادشاهی نشست فرخ زاد
گر برفت آن ملک بما بگذاشت
پادشاهی کریم و پاک نژاد.فرخی.
پاکیزه دین و پاک نژاد و بزرگ عفو
نیکودل و ستوده خصال و نکوشیم.فرخی.
خواجهء سید ستوده هنر
خواجهء پاک طبع پاک نژاد.فرخی.
پاک نژادی.
[نِ] (حامص مرکب)پاک گوهری.