«لغت نامه دهخدا»
[مِمْ بَ] (ص نسبی مرکب، اِ مرکب) پیش خوان. شاگرد روضه خوان که پیش از استاد ابیاتی چند ایستاده بپای منبر در مصائب اهل البیت سلام الله علیهم خواند.