پانار

«لغت نامه دهخدا»

[رُ] (اِخ)(1) رودی به ایتالیا در جلگهء «پو» و آن از کوه رُندینایا سرچشمه گیرد و از نزدیک مُدِن گذرد و به فینال رسد و از آنجا به دو شاخه منقسم شود شاخه ای متوجه جلگهء پو گردد و شاخهء دیگر بجانب فرّار جریان یابد و آن شاخه ای که در جلگهء پو جاریست پریمارُ نام دارد. طول این رودخانه 170 هزارگز است و بعد از بُن پُرتُ در طول 50 هزارگز قابل کشتی رانی است.
(1) - Panaro.