پاناه

«لغت نامه دهخدا»

[نْ نا] (اِخ)(1) قصبه ای به هندوستان در 150 هزارگزی جنوب غربی اللهآباد. نزدیک آن معدن الماس مشهوری است که بزمان اکبرشاه از آن سالی بقیمت دو میلیون و نیم فرانک الماس استخراج میکردند.
(1) - Pannah.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر