پتوس

«لغت نامه دهخدا»

"[پِ] (اِخ)(1) مردی رومی که او را به تهمت مخالفت با کُلد امپراطور روم محکوم به مرگ کردند و زن او مسماه به آرّی(2) آرّیا پیش از او خود را بکشت و قبل از مرگ برای تشجیع شوهر خود گفت «پتوس، بنگر مرگ را تعبی نیست»(3).
(1) - Paetus.
(2) - Arrie.
(3) - Poete, non dolet."