«لغت نامه دهخدا»
[پَرْ وَ رِ] (نف مرکب)علم و حکمت آموز. اشارت به ذات حق تعالی. صاحب ادب و علم و حکمت. معلم. صاحب مجاهده و سلوک. پیر. مرشد. هادی. (تتمهء برهان).