پلنگ افکن

«لغت نامه دهخدا»

[پَ لَ اَ کَ] (نف مرکب)کنایه است از دلاور و دلیر و شجاع. پرزور. قوی:
نوک خاری نیست کز خون شکاری رنگ نیست
آفتی بود آن پلنگ افکن کز این صحرا گذشت.
نظیری.