پلنگر

«لغت نامه دهخدا»

[پِ / پَ لَ گَ] (اِخ) نام پادشاه زادهء زنگیان که در میدان بدست اسکندر کشته شد. (برهان قاطع). پادشاه زنگبار در جنگ با اسکندر:
پلنگر که او بود سالار زنگ
بترسید کآمد ز دریا نهنگ.نظامی.