پلنگی پوش

«لغت نامه دهخدا»

[پَ لَ] (نف مرکب) که لباسی از پوست پلنگ کرده باشد. پلنگینه پوش:
صیدگاهش ز خون دریا جوش
گاه گرگینه گه پلنگی پوش.
نظام قاری (دیوان البسه ص25).