پلیپیه

«لغت نامه دهخدا»

[پُ پیِ] (فرانسوی، اِ)(1) تودهء جانور مرکب از پولیپ ها که در خانه های مجزا گرد می آیند. پلیپیه ها به شکل های نرم و سخت و آهکی دیده میشوند.
(1) - Polypier.