پلیکلت

«لغت نامه دهخدا»

[پُ لی لِ] (اِخ)(1) یکی از مشاهیر معماران مجسمه ساز یونان باستان مولد 480 ق. م. در شهر سیکیونه یا آرگوس. مشهورترین آثار وی پیکر بسیار بزرگ یونون (ژونن) بود که رو و سینه و بازوهای آن از عاج و جامه های آن تماماً از زر بود. او کتابی در ترکیبات بدن انسانی کرد. و مجسمهء موسوم به قانون که تصویر کامل تن آدمی بود بساخت. (قاموس الاعلام ترکی در کلمهء پولیقلت).
(1) - Polyclete.