پلیمنی

«لغت نامه دهخدا»

[پُ] (اِخ)(1) در اساطیر یونان الههء اشعار غنائی است. شکل او را در حال تفکر انگشت بدهان تصویر میکردند. (قاموس الاعلام ترکی در کلمهء پولیمنیا).
(1) - Polymnie.