«لغت نامه دهخدا»
[پَ مَ / مِ] (ص) معتدل (در هوا). نه گرم و نه سرد: هوائی پلیمه؛ هوائی نه گرم و نه سرد. || نیمی با ابر و نیم صحو (آسمان).
