پلین

«لغت نامه دهخدا»

[پُ یِ] (اِخ)(1) یکی از نویسندگان یونان باستان در قرن دوم میلادی در مقدونیه مدّتی در روم به وکالت اشتغال داشت و کتابی در حیل نظامی نگاشته است که موجود است. (قاموس الاعلام ترکی در کلمهء پولیان).
(1) - Polyen.