«لغت نامه دهخدا»
[پَ] (اِ) بمعنی هوا باشد و آن کره ای است از عناصر اربعه که احاطهء آب و زمین کرده است. (برهان قاطع). یکی از چهار آخشیج. رجوع به هوا شود.
