پنتو

«لغت نامه دهخدا»

[پَ تُ] (اِخ)(1) ماندِس. سیّاح پرتقالی متولد در مونتمارولهو. وی در هند شرقی سیاحت کرد و سفرنامه ای نوشت بعنوان سفرهای پرحوادث(2). (1509 - 1583 م.).
(1) - Mendes Pinto.
(2) - Voyages aventureux.