پنج گاه

«لغت نامه دهخدا»

[پَ] (اِ مرکب) اوقات نماز پنجگانه. || نام پرده ای از موسیقی. (غیاث اللغات).
- گوشهء پنج گاه؛ گوشه ای در موسیقی.
|| خانهء پنجم نرد که برای برگرفتن یک مهره از آن پنج خال کعبتین باید. رجوع به شش گاه و یک گاه شود. || کنایه از حواس خمسه باشد. (غیاث اللغات).