پنجهء بیچاره

«لغت نامه دهخدا»

[پَ جَ / جِ یِ رَ / رِ] (اِ مرکب) پنج بیچاره. خمسهء سیاره. پنج ستارهء روان. پنج ستارهء گردان، تیر و ناهید و بهرام و برجیس و کیوان. عطارد و زهره و مریخ و مشتری و زحل. خمسهء متحیره. کواکب متحیره. (برهان قاطع):
از هجر مرا دلی است صد پاره
بیچاره تر از پنجهء بیچاره.
بدیعی سیفی (از فرهنگ جهانگیری).