پنجهء گرگ

«لغت نامه دهخدا»

[پَ جَ / جِ یِ گُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) گیاهی است که بر روی ساقهء آن برگهای کوچک بهم فشرده بسیار روئیده و تا حدی شبیه به خزه ها تمیز داده میشود، ساقهء آن نیز آوندهای کامل دارد. ریشهء آن بجای آنکه تشکیل ریشه های فرعی دهد همیشه به دو شاخه میشود و هر یک از شاخه های آن نیز دو شاخه میشوند و همین وضع را در تقسیم شاخه های آن میتوان بخوبی مشاهده کرد. این وضع در شاخه شدن ساقه و ریشه در نباتات دورانهای قدیم که اغلب آنها از تیرهء پنجه گرگیان بوده اند بسیار دیده شده است. (گیاه شناسی گل گلاب ص173).