«لغت نامه دهخدا»
[پَ گِ رِ تَ] (مص مرکب)عبرت گرفتن. تذکیر. اتّعاظ. (تاج المصادر بیهقی). اعتبار. مُتَّعظَ شدن. تذکّر. (منتهی الارب): پند گیر از مصائب دگران تا نگیرند دیگران ز تو پند.سعدی.