پوآتیه

«لغت نامه دهخدا»

[یِ] (اِخ)(1) کرسی ایالت ویِن پایتخت قدیم پوآتو، در فرانسه در ملتقای رودخانهء کلن و پوآوره و در 332 هزارگزی جنوب غربی پاریس. عدّهء سکنه 546،41 تن یک دانشگاه (شامل دانشکدهء حقوق، ادبیات و علوم) و فرهنگستان و مدرسهء متوسطه و یک مدرسهء مخصوص به رهبانان، یک کتابخانه و باغ نباتات و موزهء آثار عتیقه و تاریخ طبیعی و چند کلیسای رومی و برخی از آثار عتیقهء مربوط به زمان رومیان. کارخانه های فانل بافی و چینی سازی، و رنگرزی، و مشروبات و تجارت آن رونق دارد یک سور قدیم با هفت دروازه شهر را احاطه کرده کوچه های آن کج و معوج و تنگ است و وقتی هم مرکز خطهء پوآتو بوده است.
(1) - Poitiers.