«لغت نامه دهخدا»
[پو پَ / پِ] (اِ) پوپو است که هُدهُد باشد. و نیز به این کلمه معنی آرزومندی داده اند و بیت ذیل را شاهد آورده اند: تو را پوپهء دخت سهراب خواست دلت خواهش سام نیرم کجاست؟فردوسی. و در لفظ پوبه و پویه نیز همین معنی را یاد کرده و همین شعر را شاهد آورده اند. و شاید اصل بویه باشد. رجوع به بویه شود.