پوتمکین

«لغت نامه دهخدا»

[پُ تِ] (اِخ)(1) یکی از مارشالهای معروف روسیه. وی در سایهء حسن و جمال خود منظور نظر کاترین دوم بود. در سال 1773 م. در محاربهء با دولت عثمانی فاتح شد و به رتبهء مشیری و عنوان پرنسی نایل و مورد لطف امپراتریس گردید و بعد به مقام رئیس وکلائی رسید. انقسام لهستان را پیش نهاد و کریمه را ضبط کرد. وی مردی حریص بود و نسبت به اهالی سرزمینهای مسخّر ظلم و ستم بسیار روا داشت و توجه و مفتونیت کاترین وی را مغرور کرد و بنای کبر و بزرگ منشی گذاشت تا آنجا که توجه و التفات امپراتریس را از دست داده و در سال 1791م. درگذشت.
(1) - Potemkin.