پوذ

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) پده. قاو. قو. خف:
گر برفکند گرم دم خویش به گوگرد
بی پوذ ز گوگرد زبانه زند آتش.
منجیک ترمذی.
رجوع به پود شود.
ط پوذه.
[ذَ / ذِ] (اِ) پوک. پده. رجوع به پوده شود.