پور آزر

«لغت نامه دهخدا»

[رِ زَ] (اِخ) مراد ابراهیم پیغمبر، پدر اسماعیل علیهما السلام است:
چنین خواندم که پیش پور آزر
از آتش نرگس و گل رست و ریحان.
ناصرخسرو.
این کعبه نور ایزد و آن سنگ خاره بود
آن کعبه پور آزر و این کردگار کرد.
خاقانی.
رجوع به ابراهیم شود.
ط پورا.
(اِخ)(1) پایتخت گدروزی که اسکندر آن را فتح کرد. این شهر را با فهرج کنونی تطبیق میکنند. (ایران باستان پیرنیا ج 3 ص1859).
(1) - Pura.