پور مغان

«لغت نامه دهخدا»

[رِ مُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)مغبچه. فرزند مغان:
می که پیر مغان ز دست نهاد
جز بپور مغان نشاید داد.نظامی.
ط پورمک.
[رَ مَ] (اِ) بورک. کفک.ظاهراً مصحف بورک باشد. (رودکی نفیسی ج3 ص1182).