«لغت نامه دهخدا»
[تِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)پوستی که مار از تن اندازد. هلْآل. مسلاخ. (دهار) (منتهی الارب). سلخ الحیه. شرانِق. شُرانق. سبی الحیه. سلخ. خرشاء. (منتهی الارب). ||مثل پوست مار؛ سخت نازک.