پول مون

«لغت نامه دهخدا»

[لِ مُ] (اِخ)(1) نام سفیری که فرهاد چهارم پادشاه اشکانی باسکندریه نزد آن تونیوس فرستاد. (ایران باستان ج 3 ص2374).
(1) - Polemon.