پولین

«لغت نامه دهخدا»

[پُ یَ] (فرانسوی، ص نسبی)(1) در باب عملی اطلاق میشد که بوسیلهء آن طلبکاری می توانست الغای حکمی را که بدهکاری برای اثبات حق خود بتقلب صادر کرده است بخواهد.
(1) - Paulien.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر